ستاد شانزده آذر

برگزاری زودهنگام جشن روز کارگر توسط کارگران کارخانه های خودرو سازي ايران خودرو و سايپا

روز گذشته - جمعه - كارگران دو کارخانه بزرگ خودرو سازی مجبور شدند تا برخلاف سالهاي گذشته، جشن روز كارگر را در بوستان جهان نماي كرج برگزار كردند.
به گزارش دسترنج ، جعفر عظيم زاده سخنگوي اتحاديه آزاد كارگران ايران گفت: روز گذشته به دليل آنچه كه فراهم نشدن به موقع وسايل نقليه عنوان شده است، كارگران خودرو سازي نتوانستند مانند هر سال در منطقه "آبشار خور" جشن هفته كارگر را برگزار كنند.
از سال 84 تا كنون كارگران کارخانه های خودرو سازي ايران خودرو و سايپا همراه با اعضاي خانوادهاي خود بصورت خود جوش در آخرين جمعه قبل از روز 11 ارديبهشت به مناسبت گرامي داشت روز جهاني كارگر در منطقه "آبشار خور" جاده چالوس گرد هم جمع مي شدند.
به گفته عظيم زاده تا سال قبل كارگران به همراه اعضاي خانواده هاي خود براي شركت در جشن ساليانه خود از وسايل نقيله اي كه از سوي كارفرما در اختيار آنها قرار داده مي شد استفاده مي كردند؛ اما اين اولين سالي است كه براي اين جشن وسيله نقليه در اختيار كارگران قرارداده نمي شود .
وي گفت روز گذشته كارگران تصميم گرفتند كه اين مراسم را در بوستان جنگلي چيتگر برگزار كنند كه به دليل حضور گستره عوامل انتظامي در محل بوستان چيتگر ناچار شدند اين مراسم را در بوستان جهان نماي كرج برگزار كنند.
سخنگوي اتحاديه آزاد كارگران ايران افزود: طبق گفته شركت كنندگان حضور عوامل انتظامي در بوستان جهان نماي كرج چشمگیر بود اما برخلاف بوستان چيتگر از ورود اتوبوسها و ميني بوسهاي حامل كارگران جلوگيري به عمل نيامد.
به گفته اين فعال كارگري در جشن روز كارگر ، علاوه بر كارگران خودرو سازي، كارگراني از ساير كارخانه ها و كارگاه هاي تهران نيز به ويژه كارگران منطقه غرب تهران حضور دارند.
اين مراسم كه از صبح تا عصر ادامه دارد، علاوه بر اجراي برنامه هاي سرگرم كننده و فرهنگي كه براي فرزندان و ساير اعضاي خانواده هاي كارگران برگزار مي شود؛ ميان كارگران در مورد مسائل صنفي مباحثه هايي نيز انجام مي شود.
از سال 84 تا كنون كارگران خودروسازي در حالي جشن روز جهاني كارگر را بصورت خود جوش برگزار مي كنند كه در يك دهه اخير هيچ تشكل صنفي در اين كارخانه ها وجود ندارد.
تعداد شركت كنندگان در اين مراسم هر سال تا 3 هزار نفر برآورده شده است

افتتاح یک بازداشتگاه موقت در تهران

سازمان زندان‌های استان تهران تصمیم گرفته محل نگهداری متهمانی را که با قرار «موقت» بازداشت می‌شوند در محل خارج از زندان‌های شهر نگهداری کند. برای همین سهراب سلیمانی، مدیرکل زندان‌های استان تهران، خبر از افتتاح بازداشتگاهی موقت در منطقه رسالت تهران داد. خبری که از نگاه عبدالفتاح سلطانی، حقوقدان و وکیل دادگستری خوشایند نیست: «اصولا افتتاح زندان در هر جامعه‌ای اتفاق خوشایندی نیست چون باید رسم بر این باشد که دانشگاهی افتتاح و به ازای آن زندانی خراب شود.» با این حال طرح این موضوع می‌تواند سوال‌هایی را در مورد نحوه و اصول قانونی که مدیران قضایی باید رعایت کنند، به وجود می‌آورد:
آیا تاسیس «بازداشتگاه موقت» نکته مثبتی در فعالیت مدیران قضایی محسوب می‌شود؟
در آیین‌نامه زندان‌ها، پیش‌بینی شده که متهمان از محکومان جدا نگهداری شوند، البته همین آیین‌نامه توصیه کرده که محکومان بار اول یا محکومان با مجازات سبک را از مجرمان پرسابقه و یا محکومان با مجازات سنگین جدا نگه دارند. بنابراین اگر این بازداشتگاه با هدف طبقه‌بندی و جداسازی متهمان تشکیل شده، اتفاق خوبی است.

آیا این بازداشتگاه‌ها برای متهمان خاصی در نظر گرفته می‌شود و یا هر متهمی که با قرار بازداشت موقت به زندان سپرده می‌شود؟
از نظر آیین‌نامه زندان‌ها، برای نگهداری زندانی در بازداشتگاه حد و مرزی نباید باشد. یعنی نباید بین زندانی سیاسی و یا زندانی عادی تفاوتی باشد و اصولا باید همه متهمانی که با قرار موقت به زندان سپرده می‌شوند به بازداشتگاه فرستاده شوند.

این بازداشتگاه‌ها باید چه امکاناتی داشته باشند؟
امکانات رفاهی و بهداشتی و شکل مناسب برای حضور زندانی در سلول.

بنابراین در این بازداشتگاه زندانی نباید به تنهایی نگهداری شود؟
نه تنها در این بازداشتگاه، بلکه در هیچ زندانی مقام قضایی حق ندارد زندانی را به سلول انفرادی با هر عنوان و شکلی منتقل کند. طبق رای دیوان عالی کشور حتی در موارد تنبیهی هم انتقال زندانی به مکان‌های انفرادی خلاف است، هرچند که متاسفانه با وجود این رای دیوان، مقامات قضایی در آیین‌نامه سال ۸۴ زندان‌ها این مورد زندان انفرادی را برای مدت ۲۰ روز برای تنبیه زندانی پیش‌بینی کردند.

حتی اگر عنوان شود مراحل اول تحقیق است؟
به هر دلیل و هر عنوانی نگهداری زندانی در مکانی دور از چشم دیگران خلاف قانون و مصداق آشکار شکنجه است.

آیا قانون مدت‌زمان مشخصی را برای نگهداری متهم در بازداشتگاه پیش‌بینی کرده است؟
بله! بازداشت موقت نباید بیش از ۴ ماه باشد اصولا عنوان «موقت» به این دلیل کنار قرار گنجانده شده که هر چه سریع‌تر و در کوتاه‌ترین زمان تکلیف زندانی مشخص شود، نه اینکه با عنوان موقت متهم ماه‌ها یا حتی یک سال بازداشت شود.

آیا شرایط متهمی که در بازداشت موقت به سر می‌برد از کسی که در زندان دوران محکومیت را سپری می‌کند سخت‌تر است؟
قاعدتا چون محکوم نیست باید شرایط آرام‌تری داشته باشد. امکان ملاقات با خانواده و وکلا جزء اصلی‌ترین موضوعاتی است که مقامات قضایی باید نسبت به آن توجه کنند. چون در این مرحله اساس پرونده شکل می‌گیرد و دور بودن متهم از چشم‌های ناظر (خانواده و وکیل) شرایط را هم برای متهم و هم برای دستگاه قضایی سخت‌تر ‌می‌کند. آن زمان که شکنجه و یا اعمال فشاری نسبت به زندانی صورت می‌گیرد، اگر چشم ناظری وجود داشته باشد هیچ‌وقت پرونده‌هایی مشکوک شکل نمی‌گیرد.

 بنابراین مسئله نظارت بر این مناطق باز هم مطرح است؟
بله! دستگاه قضایی پیش از تاسیس این مراکز باید به بعد نظارتی آن توجه کند. باید اجازه دهد که نهادهای مردمی و سازمان‌های نظارتی بتوانند بر همه ابعاد عملکرد مدیران این مراکز نظارت کنند

             علی عزیزمان را آزاد کنید!

هادی غفاری و یارانش در قامت ناسیونالیست ترک با دانشجویان تبریزی درگیر شدند

چهارشنبه ۴ اردیبهشت، دانشگاه آزاد تبریز شاهد برگزاری یک کارزار انتخاباتی از طرف تشکل «آرمان دانشجو» (تشکل ملی‌گرای آذربایجان) بود. «هادی غفاری» (از نمایندگان به دور دوم راه‌یافته) سخن‌ران بود و مهمانان ویژه از فعالین «حرکت ملی آذربایجان» یعنی «حیدراوغلی»، «ایرانی» و ... این مراسم که بخش اعظم آن به سخنرانی انتخاباتی اختصاص یافت، بر خلاف قوانین دانشگاه آزاد (که تبلیغ انتخاباتی در محیط دانشگاه را ممنوع اعلام کرده‌است) برگزارشد. در انتهای مراسم چند تن از دانشجویان به عدم امکان طرح سوالات اعتراض کردند که مجری برنامه تحت فشار دانشجویان حاضر در مراسم مجبورشد تریبون را به یکی از دانشجویان دختر دهد. دانشجوی منتقد در حال طرح سوال بود که با ادای جمله ی «هویت برای من در الویت نیست...» مورد هجوم وحشیانه ی «حیدراوغلی» قرار گرفت. دانشجویان حاضر در اعتراض به برخورد غیردموکراتیک و وحشیانه ی «حیدراوغلی» دست به اعتراض زدند که با واکنش فیزیکی اعضای تشکل آرمان روبروشدند. این طرز برخورد و درگیری‌ها نشان داد که جنبش ناسیونالیستی «حرکت ملی آذربایجان» گفتمانی تا چه حد دموکراتیک دارد! در این درگیری‌ها چند تن از دانشجویان جراحات سطحی برداشتند. جالب است که تشکل آرمان در وبلاگ رسمی خود وقایع را برعکس توضیح داده و دانشجویان را به طرفداری از «حیدراوغلی» و حرکت وحشیانه ی او منصوب کرده‌است و دانشجویان معترض را «سوسیالیستهای مقلد مرکز که القاءگر سوسیالیستهای مرکز می‌باشند» معرفی نموده‌است! آیا به راستی اعتراض به هجوم وحشیانه ی یک مرد به سوی دختری جوان تنها به خاطر عدم تعصب کورکورانه نسبت به ملیت، سوسیالیسم و معترضان سوسیالیست هستند؟ باید از فعالین «حرکت ملی آذربایجان» پرسید آیا گفتمان شما هجوم به سوی یک دانشجوی دختر تنها به خاطر عدم پای‌فشاری بر ملیت خود و کتک‌کاری دانشجویان معترض است؟ آیا جنبشی بدون قدرت سیاسی چنین با مخالفان برخورد می‌کند در صورت کسب قدرت سیاسی اردوگاه‌های کردسوزی، ارمنی‌سوزی، فارس‌سوزی و ... راه نخواهد انداخت؟ ماهیت ضددموکراتیک «حرکت ملی آذربایجان» بر همگان آشکار است، چه حرکات لمپنی آن و چه همکاری با دستگاه‌های اطلاعاتی ترکیه، آذربایجان و ایران در سرکوبب دگراندیشان

....

به گزارش خبرگزاری فرانسه، کشورهای غربی امروز از تصمیم دولت چین برای برقراری گفتگو با دالايی لاما، رهبر بوداييان تبت استقبال کردند.

گوردن جاندرو، سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا گفت ایالات متحده از خبري که براساس آن مقامات چيني بزودي گفتگو را با نمايندگان دالايي لاما از سر مي گيرند، استقبال مي کند.