وضعیت اسفبار زندانیان ایرانی در زندانهای آذربایجان
سایت حکومتی بازنویس: گروهي از زندانيان ايراني زندان منطقه قره داغ جمهوري آذربايجان در نامه مشتركي خواستار رسيدگي به وضعيت وخيم نگهداري خود و كمك دولت در استرداد به كشور شدند.
در اين نامه كه به امضاي 37 نفر از زندانيان رسيده است، آمده زندانهاي شماره 8، 12، 13 و 14 منطقه قره داغ كه در يك حوزه معادن سنگ قرار دارد، در بدترين شرايط سرما، طوفانهاي شديد و گرد و خاك معادن و نمكزار قرار دارد و زندانيان ترجيح مي دهند به هيچ وجه به محوطه باز زندان نروند.
اين زندانيان نوشتند، توالتهاي زندانها در محيط غيرقابل تصور آلودگي قرار دارند و انتقال هفتگي بيماران زندان به درمانگاه تنها با پرداخت رشوه به زندانبان امكان دارد . علاوه بر اين محيط كاملا بتوني و سرماي شديد زندان باعث بيماري درد مفصل زندانيان شده و سلولهاي خاصي براي زندانيان مسلول ايجاد شده است.
به گفته آنها هرگونه اعتراض زنداني ها به زندان انفرادي منجر مي شود و در محل مخصوصي موسوم به پ.ك.ت زندانياني با حبس انفرادي يك ساله بسرمي برند . علاوه براين هر زنداني با پرداخت معادل 60 هزار ريال در ماه تنها امكان 8 دقيقه تماس با خانواده اش را در ايران دارد.
در اين نامه گفته مي شود، زندانيان بتدريج به بيماريهاي رواني مبتلا مي شوند، يكي از زندانيان هر روز صبح خواستار پختن غذايي با گوش بريده اش مي شود، يك زنداني سكته كرده ساعتها در سلول نگه داشته مي شود تا بميرد. از يك زنداني ايراني آپانديسي بنام رحيم جعفرپناه در روي تخت عمل صد دلار رشوه عمل دريافت مي شود و بعد از عفونت عمل به بخش مسلولان منتقل شده و در اعتراض به وضعيت خود دهانش را با سوزن و نخ مي دوزد.
در اين نامه گفته مي شود، بسياري از زندانيان ايراني كه به حبسهاي بالاي ده سال محكوم شده اند، با فروپاشي خانواده مواجه هستند و سالها است هيچ يك از اعضاي خانواده هايشان را نديده اند. گروهي از زندانياني كه اين نامه را امضا كرده اند اهل شهر آستارا و بقيه از شهرهايي مانند تهران و تبريز هستند.
وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی تا كنون در قبال اين نامه سكوت نموده است
